Waterfulness

Op een Franse berg schrijf ik de eerste pagina’s van mijn komend boek. De omgeving – ongenaakbare hellingen, kale bomen, hoge kammen met her en der een neergesmeten rots- lijkt niets met het te beschrijven onderwerp van doen te hebben. Niets blijkt minder waar. Waar het in mijn boek over water gaat, gaat het hier over het gebrek daaraan.
Bij aankomst op de berg, zaterdagavond laat, vriest het ferm. De autobanden trekken witte strepen op het maagdelijk ogend betonnen wielspoor. De enige andere bewoner van het gehucht; een Cevenner einzelgänger die lijkt te fungeren als winterwacht, wenkt ons vanonder een wollen muts die meer dan driekwart van zijn gelaat bedekt. Hij geeft ons 4 flessen water van elk 2 liter; een kostbare gift gezien de moeite waarmee hij zijn waterleiding met brander en tang open heeft weten te houden.
Wij denken aan ons schip waar de afgelopen weken een volle watertank een belangrijk item was. Drieduizend liter is een zorgeloze hoeveelheid in vergelijking met acht liter water in met ijs bedekte flessen. Douchen wordt uit het systeem geschrapt, thee zetten een kwestie van vooraf bedenken hoeveel je ervan gaat drinken.
Verwonderlijk hoe snel schaarste went. Wanneer je over de ergernis van beperking heen stapt, worden de mogelijkheden ervan aantrekkelijk. Er valt minder te kiezen en te doen; dat levert enorme tijdswinst op die we besteden aan bezweet wandelen en drie keer eten van hetzelfde bord zonder het overbodige gevoel dat dat niet zou mogen. Langzaam zakken we in de cocon die hoort bij leven in de winter.
De dooi komt als de spreekwoordelijke donderslag. De thermometer stijgt in één dag tien graden. Overal klikt het geluid van druppelend water. Het vermengt zich met het geklik-klok van de bellen rond nekken van schapen. Ze lopen langs smalle paden; een deinende stroom van wollen lijven. Zij lijken het water niet gemist te hebben, voor hen is de bevroren wereld een staat van zijn; hier en nu als mindfulness op natuurlijke basis.
Opeens kan ik douchen en het vet uit mijn haren wassen. Toch gebruik ik nog twee dagen de flessen om fluitketel en wasbak te vullen. Mijn hier en nu zal verdwijnen in de stroom van snelstromende kraanwater. Liever blijf ik er nog even.